معنی شعر نیایش فارسی نهم (بیا تا برآریم دست ز دل)

معنی شعر نیایش فارسی نهم (بیا تا برآریم دست ز دل)

کلمات و معنی شعر نیایش فارسی نهم

معنی شعر نیایش فارسی هفتم (بیا تا برآریم دست ز دل)

نام درس : نیایش بیا تا برآریم دست ز دل | موضوع : معنی کلمات – معنی شعر | پایه نهم

کلمات و معنی شعر نیایش فارسی نهم

🧧 معنی فارسی نهم

گزارشدرس نیایش :: بیا تا برآریم دست ز دل

معنی شعر نیایش فارسی هفتم

بیا تا برآریم دست ز دل
بیا تا برآریم دست ز دل

1- بیا تا برآریم دستی ز دل / که نتوان برآورد فردا ز گل
معنی: بیا تا تمام و جود خداوند را پرستش کنیم / زیرا بعد از مرگ فرصت چنین کاری رانداریم
آرایه ها: دل: مجاز از وجود / دل به دست آوردن: کنایه از مهربانی کردن / فردا: مجاز از روز قیامت / گل: مجاز از قبر / دل و گل: جناس ناهمسان اختلافی

2- کریما، به رزق تو پرورده‌ایم / به انعام و لطف تو خو کرده‌ایم
معنی: ای پروردگار بخشنده با روزی توپرورش یافته ایم / و به لطف و بخشش تو عادت کرده ایم
آرایه ها:  کریما: پروردگارا (منادا است) / مراعات نظیر بین انعام، رزق و لطف / به و تو: تکرار

3-چو ما را به دنیا تو کردی عزیز / به عقبی همین چشم داریم نیز
معنی: تو ما را در دنیا عزیز و گرامی داشتی / و در جهان آخرت نیز همین چشم را داشته باش
آرایه ها: چشم داشتن: کنایه از امید داشتن / دنیا، عقبی: تضاد و مراعات نظیر / ما، را: جناس ناهمسان اختلافی

4-به لطفم بخوان و مران از درم / ندارد به جز آستانت سرم
معنی: خدا یا مرا با لطف و مهربانی خودبپذیر / و از درگاهت دور نکن زیرا من غیر از درگاه تو درگاه دیگری ندارم
آرایه ها: در: مجاز نزد، پیشگاه / سر: مجاز از پیشانی / درم، سرم: جناس ناهمسان اختلافی

5-چراغ یقینم فرا راه دار / ز بد کردنم دست، کوتاه دار
معنی: خدایا نور بصیرت وایمان را در برابرم قرارده / مرا از انجام کارهای ناشایست دور کن
آرایه ها: چراغ یقین: اضافه تشبیهی /فرا راه دار: کنایه از روشن کردن / دست کوتاه دار: کنایه از بریدن / دست: مجاز از وجود / دار: ردیف و تکرار

6- خدایا به ذلت مران از درم / که صورت نبندد دری دیگرم
معنی: خدا یا مرابا خواری وپستی از درگاهت دور نکن زیرا هیچ در گاهی جز درگاه توب رای رمن قابل تصور نیست
آرایه ها: در: مجاز از درگاه / دری دیگر: مجاز از درگاهی دیگر / صورت نبندد دری دیگر: کنایه از نپذیرفتن / در: تکرار

معنی کلمات نیایش نهم

کریما: پروردگار
رزق: روزی
انعام: بخشش، پاداش
لطف: مهربانی
خو: عادت
پرورده: پرورش یافته

عزیز: بزرگ
عقبی: آخرت
آستان: درگاه
یقین: ایمان، بینش
ذلت: خواری، پستی
مران: دور نکن

توفیق: پیروزی
بی ریا: صاف و ساده، بی غل و غش
زیستن: زندگی کردن
عطا کن: ببخش
بی ثمری: بی حاصل، بی باری

حسرت: افسوس
سوگوار: ماتم، عزادار
اراده: قصد، پشتکار
فرقه: گروه های مذهبی، حزب
عزت: بزرگی

آرایه های ادبی:

توفیق و شکست: تضاد
روزی کن، عطا کن: کنایه از ببخشای
زیستن و مردن: تضاد
روشنایی: کنایه از هدایت، راهنما
خفتگان: کنایه از انسان های غافل و بی خبر
خفتگان و بیداران: تضاد

جواب درس 17 فارسی نهم

مطالب مرتبط

اینترنت شما در
همگام درس
همیار
۵۰%رایگان محاسبه میگردد

دیدگاه های تایید شده : 1 | در انتظار بررسی: 0

  • parsa :

    سایتتون عالی ولی غلط املایی زیاد داره

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *